Een Amsterdamse lerares Frans legt uit aan haar leerlingen dat woorden in de Franse
taal mannelijk of vrouwelijk kunnen zijn. ‘Huis’ is vrouwelijk en wordt
vertaald als ‘la maison’. ‘Potlood’ is mannelijk en is in het Frans ‘le
crayon’.

Een nieuwsgierige leerling vroeg de lerares: “Welk geslacht heeft een
computer?” De docente moest het antwoord op de vraag schuldig blijven.
Ook in haar woordenboek kon zij het woord ‘computer’ niet terugvinden.

Om voor nu te bepalen of een computer mannelijk of vrouwelijk moest
zijn, deelde ze de klas op in jongens en meisjes. De leerlingen mochten
zelf onderzoeken of ‘computer’ een mannelijk of vrouwelijk woord is.
Daarbij moesten de groepjes vier redenen voor hun keuze geven.

De jongens besloten dat het ‘la computer’ moest zijn, omdat:
1. Niemand hun interne logica begrijpt
2. De taal voor communicatie met andere computers is voor derden
onbegrijpelijk is
3. Zelfs de kleinste fouten worden in het geheugen opgeslagen
4. Zodra je er een aanschaft, verspil je een half maandinkomen aan
upgrades en accessoires

De meisjes waren het hier hartgrondig mee oneens en vonden dat het ‘le
computer’ moest zijn:
1. Voordat ze iets uitvoeren, moeten ze instructies krijgen
2. Ze weten een hoop, maar zelf kunnen ze niets bedenken
3. Het is de bedoeling dat ze dingen oplossen, maar de helft van de tijd
zijn zijzelf het probleem
4. Zodra je er een aanschaft, bedenk je bij jezelf dat je beter nog even
had kunnen wachten op een nieuwer model.

tja, wie heeft er gelijk?